RGB-CMYK

RGB kontra CMYK – sieć kontra druk

Design / Ewa Brzozowska / 12 lutego 2014

Warto uświadomić sobie istnienie dwóch ważnych modeli kolorów, używanych w grafice komputerowej – RGB i CMYK. Projekty stworzone w tych dwóch modelach mają zupełnie różne zastosowanie. Z modelu RGB korzystamy projektując grafiki do użytku cyfrowego, natomiast CMYK służy do projektowania materiałów drukowanych.

RBG-CMYK-1

Model RGB

RGB to skrót utworzony od angielskich nazw kolorów Red (czerwony), Green (zielony) i Blue (niebieski), które to tworzą podstawę tego modelu. Z RGB stykamy się patrząc na monitor, telewizor, telefon czy tablet, czyli na ekrany cyfrowe.

Model RGB wynika z właściwości, jakie ma ludzkie oko, w którym wrażenie widzenia dowolnej barwy można wywołać przez zmieszanie w ustalonych proporcjach trzech wiązek światła o barwie czerwonej, zielonej i niebieskiej. Z połączenia tych barw można otrzymać szeroki zakres barw pochodnych, np. z połączenia barwy zielonej i czerwonej otrzymamy barwę żółtą, a z połączenia czerwonej i niebieskiej otrzymamy ostry róż/fiolet. Dzieje się tak, ponieważ w skład RGB wchodzą wiązki kolorowego światła, które nie odbijają się od żadnych fizycznych przedmiotów – to światło pędzące od monitora wprost do naszych oczu. Gdybyśmy połączyli razem wszystkie kolory, uzyskalibyśmy biel, a gdyby je wszystkie usunąć – czerń.

Model RGB jest szeroko wykorzystywany w urządzeniach analizujących obraz (aparaty cyfrowe, skanery) oraz wyświetlających obraz (monitor, telewizor, ekran telefonu). Najczęściej stosowany jest 24-bitowy zapis kolorów, w którym każda z barw jest zapisana przy pomocy składowych, przyjmujących wartość od 0 do 255. Kolor czarny to [0,0,0], a kolor biały [255,255,255].

Model CMYK

CMYK jest zestawem czterech podstawowych kolorów farb drukarskich, od których wzięła się jego nazwa – Cyan, Magenta, Yellow, blacK (Key color). Za pomocą tych czterech kolorów tuszu jesteśmy w stanie uzyskać w druku tysiące innych barw – stąd termin „druk czterokolorowy”.

Kolory w modelu CMYK działają na tej samej zasadzie co nasze farbki znane z podstawówki – niebieski z żółtym daje zielony, czerwony z niebieskim daje fiolet, itp. Barwy wynikowe otrzymuje się poprzez łączenie barw podstawowych w proporcjach od 0% do 100% dla każdej z nich, dlatego barwa wynikowa może mieć od 0% do aż 400% koloru. W tym przypadku „głęboki” kolor czarny to C100% M100% Y100% K100%, a kolor biały to C0 M0 Y0 K0. Warto wiedzieć, że do drukowania czarnych tekstów stosuje się jedynie ostatnią składową (C0 M0 Y0 K100%), bo przy zmieszaniu wszystkich czterech kolorów uzyskalibyśmy zbyt mocny efekt, za duże stężenie farby i wydrukowanie precyzyjnie niewielkich liter byłoby nie lada wyzwaniem. Ponadto byłoby to zwyczajnie nieopłacalne.

Druk w CMYKu odbywa się metodą rastra, czyli drukowania malutkich kropek posiadających 100% koloru o różnej wielkości lub gęstości przy uwzględnieniu pozostawionego niezakrytego białego podłoża. Dlatego gdy przyjrzymy się za pomocą lupy jakiemukolwiek wydrukowi, dostrzeżemy „rozetki” składające się z kolorowych punkcików.

CMYK-2

Druk kontra sieć

Przyjęło się z wielu powodów, że prace do druku przygotowuje się w przestrzeni barwnej CMYK, zbudowanej w oparciu o możliwości urządzeń drukujących. 32-bitowy zapis informacji w CMYK przypadającej na każdy piksel jest bardziej pojemny niż przy 24-bitowym zapisie RGB. Prowadzi to często do błędnego przekonania, że model CMYK jest „lepszy”, obszerniejszy niż RGB, a zmiana z RGB na CMYK nie grozi w związku z tym żadnymi stratami koloru. Niestety sytuacja wygląda odwrotnie. Przestrzeń RGB jest obszerniejsza niż CMYK, a zmiana RGB-CMYK zawsze wiąże się z obcięciem skali kolorystycznej i przesunięciem pozostałych wartości barwnych.

spektrum-3

Czy zatem nie warto zamieniać prac z RGB na CMYK? Najczęściej i tak nie unikniemy tej zmiany. Jeśli nie zrobimy tego sami świadomie, zrobi to za nas maszyna drukarska, której możliwości są niestety tylko takie jak wąskiej przestrzeni CMYK. Jako że model RGB wykorzystuje światło skierowane bezpośrednio do naszych oczu, to co widzimy na ekranie prezentuje się przepięknie i mamy wrażenie, że widzimy nieskończenie wiele kolorów. Niestety w chwili, gdy dokonamy konwersji do CMYK i wydrukujemy dany obraz na papierze, stracimy część palety barw i wrażenie owej niesamowitości. Po prostu tak to działa, więc nie czujmy się tym faktem rozczarowani. Aby stracić jak najmniej kontroli nad tym, jak będzie wyglądał nasz wydruk, dobrze jest zastosować profile kalibracyjne odpowiednie dla urządzenia, na którym nasz projekt będzie drukowany. Pozwala to przy poprawnym skalibrowaniu obrazu na monitorze łatwiej przewidzieć efekt wydruku.

Ważne jest, aby zapamiętać te dwie podstawowe zasady:
Model CMYK dotyczy projektów, które zostaną docelowo wydrukowane.
Model RGB dotyczy projektów, które będziemy oglądać ekranie.

Pliki projektów tworzonych w RGB zajmują mniej miejsca, a niektóre funkcje w Photoshopie działają tylko (lub najwydajniej) w tym modelu. Warto jednak pamiętać, że każda konwersja z CMYK do RGB wiąże się z utratą części danych. Dlatego najlepiej jest przygotowywać elementy graficzne w RGB, a na samym końcu przekonwertować je do CMYK, poprawiając jedynie ewentualnie pojedyncze niezgodności koloru.

Co sądzisz o wpisie?
BeżnadziejnySłabyŚredniDobryBardzo dobry (7 głosów, średnia ocen: 5,00 z 5)
Loading...